Fakturowanie między wspólnikiem a własną spółką

Dlaczego fakturowanie między wspólnikiem a spółką jest ryzykowne?

Większość przedsiębiorców uważa, że wystarczy zawrzeć ze swoją spółką umowę, wystawić fakturę i problem jest rozwiązany. W rzeczywistości sytuacja jest znacznie bardziej złożona. Czeskie orzecznictwo, zwłaszcza Naczelnego Sądu Administracyjnego Republiki Czeskiej (Nejvyšší správní soud), od dawna konsekwentnie stoi na stanowisku, że faktyczna istota stosunku jest ważniejsza niż jego formalna nazwa.

Gdy wspólnik wystawia własnej spółce faktury za czynności, które spółka ma w przedmiocie działalności, czeski urząd skarbowy (finanční úřad) automatycznie zakłada, że chodzi o pracę na rzecz spółki, a więc o dochód z pracy zależnej w rozumieniu § 6 czeskiej ustawy o podatkach dochodowych (ustawa nr 586/1992 Sb., dalej „ZDP”). I właśnie tu otwiera się przepaść ryzyk. Jeżeli organ podatkowy zakwalifikuje fakturę w ten sposób, wspólnik nie może stosować ryczałtowych kosztów uzyskania przychodu, musi prawidłowo odprowadzać składki i traci wszystkie korzyści, które miałby jako osoba prowadząca działalność gospodarczą na własny rachunek (OSVČ).

Sąd przy tym nie wymaga, aby wspólnik wykonywał polecenia – byłoby to bezsensowne, ponieważ wspólnik de facto wydaje polecenia sam sobie. Chodzi wyłącznie o to, czy wykonywana przez niego działalność pokrywa się z tym, czym zajmuje się jego spółka, i czy spełnia cechy pracy zależnej, takie jak wykonywanie pracy w imieniu pracodawcy, według jego poleceń i w czasie pracy przez niego określonym, a w innych przypadkach także w miejscu pracy pracodawcy, na jego koszt i na jego odpowiedzialność.

Jak czeski Naczelny Sąd Administracyjny ocenia tę problematykę?

Prawnicy z kancelarii adwokackiej ARROWS regularnie zajmują się takimi sporami i znają złożoność orzecznictwa. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego istnieją kluczowe wskaźniki sygnalizujące, że chodzi o pracę zależną, a nie o samodzielną działalność gospodarczą:

Wskaźnik 1: Wysoki stopień pokrewieństwa działalności. Jeżeli czynności, które wspólnik wykonuje dla spółki, niemal całkowicie pokrywają się z tym, czym zajmuje się sama spółka, urząd skarbowy będzie bardzo sceptyczny. W praktyce takie sytuacje często przeradzają się w spory z organem podatkowym, w których kluczowe jest wczesne ustalenie strategii procesowej i wniosków dowodowych w ramach sporów gospodarczych i sądowych. Przykładem jest sytuacja, gdy właściciel firmy budowlanej wystawia swojej spółce fakturę za roboty budowlane. W takim przypadku praktycznie nie da się twierdzić, że chodzi o samodzielną działalność gospodarczą.

Wskaźnik 2: Powiązanie ekonomiczne. Jeżeli wspólnik uzyskuje przeważającą część swoich dochodów od jednego podmiotu – zazwyczaj właśnie od własnej spółki – jest to silny sygnał problemu. Jeśli ponadto rozważasz, czy nie lepiej uregulować ten stosunek w ramach prawa pracy (np. w przypadku członków zarządu lub kluczowych osób), przydatne mogą być praktyczne informacje zebrane w artykule Umowy o wykonanie pracy (DPP) w 2026 roku: jak prawidłowo ustawić limity i uniknąć nieoczekiwanych obciążeń podatkowych oraz sankcji po zmianach czeskiego Kodeksu pracy. Sąd zadaje pytanie: jak może chodzić o naprawdę niezależną działalność, skoro dochody są całkowicie związane z jedną firmą?

Wskaźnik 3: Tożsamość lub podobieństwo przedmiotu działalności i uprawnień do prowadzenia działalności. Jeżeli wspólnik jako OSVČ posiada takie same lub bardzo podobne uprawnienia jak jego spółka, istnieje ryzyko, że urząd skarbowy przyjrzy mu się szczególnie uważnie. Bardzo łatwo może tu bowiem chodzić o ukrytą formę pracy zależnej zamaskowaną jako samodzielna działalność.

Ważne jest, że wskaźniki te ocenia się kompleksowo. Nie chodzi o to, by jeden z nich bezwzględnie wykluczał wszystkie pozostałe możliwości. Liczy się całościowy obraz, którym zajmuje się urząd skarbowy, a w razie sporu także sąd.

Na kim spoczywa ciężar dowodu i jakie ryzyko to oznacza?

System prawny i podatkowy nakłada tu na przedsiębiorcę i spółkę znaczny ciężar. W razie sporu między spółką a organem podatkowym, gdy kwestionowane jest fakturowanie przez wspólnika, to właśnie przedsiębiorca ma obowiązek wykazać, że chodzi o rzeczywiście niezależną działalność. W podobnych sprawach kluczowe bywa również właściwe ujęcie skutków podatkowych i komunikacja z organem podatkowym, co typowo należy do obszaru prawa podatkowego.

Nie wystarczy samo podpisanie umowy ani formalne oznaczenie dokumentu jako „zlecenie” lub „usługa”. Sąd wymaga natomiast konkretnych dowodów na to, że:

• wspólnik rzeczywiście działał niezależnie od spółki,
• miał własną inicjatywę i samodzielność decyzyjną,
• cena i warunki odpowiadały zwykłym warunkom między podmiotami niezależnymi (tzw. „arm's length principle”),
• działalność nie była sprzeczna z funkcjonowaniem spółki,
• usługa została rzeczywiście wykonana zgodnie z umową.

Jeżeli przedsiębiorca nie zdoła tego wykazać – a w wielu przypadkach rzeczywiście nie jest to możliwe – urząd skarbowy, a ewentualnie także sąd, dojdzie do wniosku, że chodzi o pracę zależną. I wtedy zaczynają się problemy.

Jakie są konkretne skutki podatkowe i prawne?

Gdy organ podatkowy uzna faktury między wspólnikiem a spółką za dochód z pracy zależnej, nie jest to sprawa wyłącznie formalna. Chodzi o bardzo konkretne i bardzo bolesne skutki finansowe.

Domiar podatku dochodowego

Wspólnik musi zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych. Standardowa stawka tego podatku wynosi 15 %; w przypadku wyższych dochodów (przekraczających 48-krotność przeciętnego wynagrodzenia, co w 2026 roku wyniesie około 2,5 mln CZK (ok. 102 900 EUR) rocznie) stosuje się stawkę 23 %.

Gorzej, że podatek i składki oblicza się od kwoty ustalonej jako wynagrodzenie brutto, przy czym zafakturowaną kwotę przelicza się na tzw. wynagrodzenie superbrutto. Jeżeli na fakturze podawano cenę bez VAT, a jesteś podatnikiem VAT, sytuacja jeszcze bardziej się komplikuje, ponieważ spółka traci prawo do odliczenia VAT z takiej faktury. Jeżeli błąd zostanie wykryty dopiero później, warto rozważyć postępowanie opisane w artykule Korekta zeznania podatkowego: jak postępować po wykryciu błędu w księgowości i wyeliminować ryzyko wysokich sankcji.

Składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne

To często największy cios dla budżetu. Jeżeli działalność została przekwalifikowana na pracę zależną, spółka i wspólnik muszą dopłacić składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, jakby chodziło o pracownika.

Łączne koszty dla spółki (w tym składki pracodawcy i pracownika) wynoszą około 44 % wynagrodzenia brutto (na 2026 rok przewiduje się 33,8 % po stronie pracodawcy – 24,8 % ubezpieczenie społeczne, 9 % ubezpieczenie zdrowotne – oraz 11 % po stronie pracownika – 6,5 % ubezpieczenie społeczne, 4,5 % ubezpieczenie zdrowotne). Wracając do przykładu z zafakturowanymi 300 000 CZK (ok. 12 300 EUR), po przeliczeniu na wynagrodzenie brutto i domiarze składek kwoty te mogą sięgnąć setek tysięcy koron czeskich.

Kara i odsetki za zwłokę

Gdy urząd skarbowy naliczy podatek i składki, automatycznie doliczane są kara (penále) i odsetki za zwłokę. Kara wynosi zazwyczaj 20 % domierzonego podatku, jeżeli zobowiązanie podatkowe zostało podwyższone, lub 1 % domierzonego odliczenia.

Odsetki za zwłokę nalicza się dziennie od zaległej kwoty, a ich stawka odpowiada stopie repo Czeskiego Banku Narodowego (ČNB) powiększonej o 14 punktów procentowych; stawka ta jest zmienna i może osiągać wysokie wartości. Jeżeli sprawa długo pozostaje nierozwiązana, łączna kwota może bardzo szybko wzrosnąć dwukrotnie, a nawet wielokrotnie.

Utrata ryczałtowych kosztów

Jeżeli wspólnik był zarejestrowany jako OSVČ i stosował ryczałtowe koszty uzyskania przychodu (czyli standardowy procent przychodu, który można odliczyć bez konieczności dokumentowania faktycznych wydatków), traci tę korzyść, ponieważ dochód zostaje przekwalifikowany na dochód z pracy zależnej. Zamiast tego musi dokumentować każdy wydatek, co w przypadku pracy zależnej jest praktycznie niemożliwe.

Kiedy właściwie zachodzą wyjątki? Co dokładnie uznaje sąd?

Naczelny Sąd Administracyjny dopuszcza, że istnieją sytuacje, w których nawet działalność wspólnika na rzecz własnej spółki nie musi być uznana za pracę zależną. Ale – i jest to duże ALE – takie wyjątki są niezwykle rzadkie.

Chodzi przede wszystkim o czynności na tyle specyficzne i wykraczające poza standardowy przedmiot działalności, że nie można ich uznać za pracę dla spółki. Typowo należą tu:

• Działalność twórcza (autorska): Jeżeli wspólnik jest autorem tworzącym treści (np. książkę, scenariusz, muzykę), a spółka nie jest agencją medialną ani kreatywną, taka działalność może zostać uznana. Również tu jednak, jeśli spółka komercyjnie wykorzystuje rezultaty, problemy powracają, o ile nie jest jasno oddzielone, co stanowi przedmiot działalności spółki, a co jednorazową działalność autorską wspólnika.
• Działalność artystyczna: Ta sama zasada co w przypadku działalności autorskiej. Jeżeli wspólnik jest muzykiem i wystawia fakturę za występ muzyczny na firmowym evencie, sąd może uznać to za samodzielną działalność. Jeżeli jednak spółka jest agencją muzyczną, sytuacja zmienia się diametralnie.
• Działalność sportowa: Gdy sportowiec uczestniczy w marketingu spółki swoim nazwiskiem i wizerunkiem, może to zostać uznane za samodzielną działalność – ale znów pod warunkiem, że spółka nie jest agencją sportową lub nie chodzi o zwykły marketing stanowiący przedmiot jej działalności.

W praktyce jednak prawnicy z kancelarii adwokackiej ARROWS widzą, że sądy uznają te wyjątki naprawdę tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach. Ustawodawca i sędziowie mają silny interes w tym, aby wspólnicy nie obchodzili obowiązku odprowadzania składek i podatku dochodowego od pracy zależnej. Jeśli więc chcesz mieć pewność, nie licz na to, że zmieścisz się w takim wyjątku.

Kompleksowe spojrzenie: co uwzględnia „praktyczna treść działalności”?

Prawnicy z kancelarii adwokackiej ARROWS powiedzą Ci, że sąd nigdy nie ocenia sytuacji wyłącznie na podstawie nazwy umowy czy formalnego dokumentu. Sąd przygląda się rzeczywistej treści stosunku i pyta:

• Ile faktycznie czasu i wysiłku wspólnik poświęca tej działalności?
• Czy między wspólnikiem a spółką istnieje prawidłowa komunikacja, zamówienia, specyfikacje prac?
• Czy wspólnik może odmówić wykonania pracy, którą otrzymałby od spółki?
• Jakie zasoby i infrastruktura IT spółki są wykorzystywane do pracy? (Jeżeli wspólnik korzysta z firmowego oprogramowania, biura, sprzętu – to silny sygnał zależności.)
• Jak długo trwa stosunek i na ile jest ciągły?
• Czy chodzi naprawdę tylko o sporadyczne, nadzwyczajne czynności, czy o systematyczną, długotrwałą pracę?

To właśnie te czynniki są rozstrzygające. Jeżeli więc wspólnik od czasu do czasu wytwarza coś w domu przy użyciu własnego sprzętu, a spółka to od niego kupuje, jest to coś innego, niż gdy wspólnik codziennie siedzi w biurze przy firmowym komputerze, otrzymuje zadania e-mailem od kierownictwa i fakturuje to wszystko jako samodzielną działalność.

Jakie są legalne i bezpieczne podatkowo alternatywy?

Skoro już wiesz, że fakturowanie jest ryzykowne, zapewne pytasz: jak w takim razie wypłacić pieniądze ze spółki, nie narażając się na te ryzyka? Dobra wiadomość jest taka, że istnieje kilka legalnych i bezpiecznych podatkowo dróg.

Wariant 1: umowa o pracę

Jeżeli wspólnik jest jednocześnie członkiem zarządu (jednatel) lub pracownikiem kierowniczym, najprostszym rozwiązaniem jest formalna umowa o pracę zgodnie z czeskim Kodeksem pracy (ustawa nr 262/2006 Sb., dalej „ZP”). Na jej podstawie wspólnik otrzymuje wynagrodzenie, a spółka odprowadza składki jak za zwykłego pracownika (na 2026 rok przewiduje się 33,8 % na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne po stronie pracodawcy oraz 11 % po stronie pracownika).

Zalety: Dochody są jednoznacznie zakwalifikowane jako dochody z pracy zależnej, nie ma żadnej niepewności. Wady: Wynagrodzenie jest wyżej opodatkowane i wiąże się z pełnym zestawem obowiązków pracodawcy – ewidencją czasu pracy, systemem płacowym, zgłoszeniami do ubezpieczenia społecznego itd. Jeśli zależy Ci na większej elastyczności, nie jest to idealne rozwiązanie.

Wariant 2: umowa o wykonanie pracy (DPP)

Umowa o wykonanie pracy (dohoda o provedení práce) jest ciekawą alternatywą, jeżeli działalność nie jest zwykłą pracą, lecz jednorazowym lub nadzwyczajnym zadaniem. Zakres pracy nie może przekroczyć 300 godzin rocznie u jednego pracodawcy. Od wynagrodzenia odprowadza się podatek dochodowy.

Składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne od DPP się nie odprowadza, jeżeli miesięczny dochód u jednego pracodawcy nie przekroczy ustawowego limitu (na 2026 rok przyjmijmy 10 000 CZK (ok. 410 EUR)). Od 2024 roku obowiązują jednak nowe zasady, które uwzględniają także zbieg kilku DPP u różnych pracodawców, co może prowadzić do obowiązku odprowadzania składek nawet przy niższych kwotach, jeżeli łączne dochody są wyższe.

Ograniczenia: Zakres pracy jest ograniczony. Jeżeli więc wspólnik pracuje regularnie i długotrwale, ten wariant nie jest odpowiedni.

Wariant 3: umowa o działalność pracowniczą (DPČ)

Podobnie jak DPP, ale z jedną zasadniczą różnicą – w przypadku umowy o działalność pracowniczą (dohoda o pracovní činnosti) obowiązek odprowadzania składek powstaje częściej. Składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne są odprowadzane, jeżeli miesięczny dochód przekroczy ustawowy próg (na 2026 rok przyjmijmy 4 000 CZK (ok. 160 EUR); próg ten zwykle co roku nieznacznie rośnie). DPČ można zawrzeć maksymalnie na połowę ustalonego tygodniowego czasu pracy.

Wariant 4: umowa o pełnienie funkcji

Jeżeli wspólnik jest członkiem organu statutowego (np. członkiem zarządu s.r.o. (czeska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) lub członkiem zarządu a.s. (czeska spółka akcyjna)) albo innego organu, może otrzymywać wynagrodzenie za pełnienie funkcji na podstawie pisemnej umowy o pełnienie funkcji. Wynagrodzenie to jest opodatkowane jako dochód z pracy zależnej i podlega składkom na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. W porównaniu ze zwykłą umową o pracę daje pewną elastyczność w kształtowaniu warunków pełnienia funkcji.

Wariant 5: udział w zysku (dywidenda)

Najczęściej stosowana metoda – wspólnik nie otrzymuje wynagrodzenia za pracę, lecz udział w zysku spółki. Zysk ten jest najpierw opodatkowany na poziomie spółki (w 2026 roku podatek dochodowy od osób prawnych wynosi 21 %), a następnie wypłacany wspólnikowi w formie dywidendy, którą ten ponownie musi opodatkować (podatek u źródła od osób fizycznych w wysokości 15 %).

Opodatkowanie jest więc podwójne – dlatego tę drogę wybiera się tylko przy wyższych zyskach, gdy się to opłaca. Zaleta: To najczystsze rozwiązanie, bez jakiejkolwiek próby obchodzenia prawa.

Wariant 6: nieoprocentowana pożyczka (tylko ze szczególną ostrożnością!)

Wspólnik może wziąć od spółki nieoprocentowaną pożyczkę. Jest to legalne i bezpieczne – spółka nie musi niczego odprowadzać, a wspólnik niczego opodatkowywać.

Ale: Musi to być naprawdę tylko pożyczka, którą wspólnik ma obowiązek zwrócić, a obowiązek ten musi być prawidłowo uzgodniony i przestrzegany. Jeżeli będzie to wyglądać na ukryte wynagrodzenie lub nagrodę (np. pożyczka nie jest spłacana albo jest wielokrotnie przedłużana), urząd skarbowy może ją przekwalifikować na dochód z pracy zależnej, z podobnymi skutkami jak w przypadku fakturowania.

Ceny transferowe i „arm's length principle”: gdy trzeba rzeczywiście zapewnić cenę rynkową

Jeżeli w ramach któregoś z legalnych wariantów zdecydujesz, że wspólnik faktycznie będzie wystawiał faktury (na przykład na podstawie umowy o dzieło lub podobnej, typowo w sytuacjach, gdy nie chodzi o pracę zależną, lecz o rzeczywiście niezależną transakcję handlową), obowiązuje jeszcze jedna ważna zasada: cena musi odpowiadać warunkom rynkowym – tzw. „arm's length principle”, czyli zasada ceny rynkowej. Zasada ta jest zapisana w § 23 ust. 7 ZDP.

Co to oznacza w praktyce? Jeżeli wspólnik fakturuje swojej spółce usługi, które na rynku kosztowałyby 500 CZK (ok. 20 EUR) za godzinę, nie może zafakturować 5 000 CZK (ok. 210 EUR) za godzinę tylko dlatego, że tak się umówili. Urząd skarbowy natychmiast zakwestionuje taką fakturę i naliczy podatek, ponieważ różnicę między ceną uzgodnioną a ceną zwykłą (rynkową) uznaje za dochód podlegający opodatkowaniu.

Sądy zajmujące się tą zasadą rozstrzygają na podstawie porównania z cenami rynkowymi – ile za podobną usługę zapłaciłaby osoba niezależna osobie niepowiązanej? Jeżeli Twoja cena znacząco się różni, będziesz musiał to uzasadnić.

Prawnicy z kancelarii adwokackiej ARROWS intensywnie zajmują się cenami transferowymi, zwłaszcza w sprawach z elementem transgranicznym. Jeżeli poruszasz się po nieznanym terenie, warto zlecić weryfikację cen prawnikom, którzy rozumieją zarówno ekonomię, jak i prawo.

Ryzyka finansowe i sankcje: co wszystko może pójść źle

Gdy urząd skarbowy raz nabierze przekonania, że naruszyłeś obowiązki, nie chodzi tylko o domiar podatku. Chodzi o kompleksowe skutki finansowe i prawne, które się kumulują.

Wysokość kar i sankcji w 2026 roku

W bieżącym roku (2026) sankcje za naruszenie obowiązków podatkowych podlegają surowym zasadom DŘ. Konkretnie:

• Kara (penále): 20 % domierzonego podatku w przypadku podwyższenia zobowiązania podatkowego. Jeżeli więc wypłacisz sobie 300 000 CZK na podstawie nieudokumentowanej faktury, domiar składek i podatku wyniesie łącznie np. 150 000 CZK (ok. 6 200 EUR), a do tego dolicz 30 000 CZK (ok. 1 200 EUR) kary.
• Odsetki za zwłokę: Nalicza się je dziennie od dnia, w którym podatek lub składki powinny były zostać zapłacone. Stawka odsetek za zwłokę odpowiada stopie repo ČNB powiększonej o 14 punktów procentowych; stawka ta jest zmienna i może prowadzić do szybkiego wzrostu zaległej kwoty.
• Grzywny za niewykonanie obowiązków lub utrudnianie poboru podatków: Jeżeli świadomie nie prowadziłeś prawidłowej dokumentacji lub próbowałeś zatuszować sytuację, mogą pojawić się także grzywny za niewykonanie obowiązków o charakterze niepieniężnym lub za utrudnianie poboru podatków, sięgające nawet 500 000 CZK (ok. 20 600 EUR), a w poważnych przypadkach więcej.

Odpowiedzialność karna

Istnieje również ryzyko odpowiedzialności karnej. Jeżeli urząd skarbowy uzna, że umyślnie uszczupliłeś podatek (na przykład fakturując czynności, których nigdy nie wykonałeś), może złożyć zawiadomienie o przestępstwie.

O ile w przypadku mniejszych kwot i czysto administracyjnego błędu postępowania karnego zwykle się nie prowadzi, o tyle w przypadku systematycznych i świadomych oszustw – tak. Przestępstwo uszczuplenia podatku, opłaty i podobnej obowiązkowej należności zgodnie z § 240 czeskiego Kodeksu karnego (ustawa nr 40/2009 Sb., dalej „TZ”) zachodzi, gdy szkoda wyrządzona państwu osiągnie:

• Mniejsza szkoda: 50 000 CZK (ok. 2 100 EUR) i więcej.
• Większa szkoda: 500 000 CZK i więcej.
• Znaczna szkoda: 5 000 000 CZK (ok. 205 800 EUR) i więcej.

Postępowanie karne wszczyna się dopiero przy szkodzie wynoszącej co najmniej 50 000 CZK.

Kiedy zwrócić się do prawników: konkretne sygnały

Jeżeli zauważasz którykolwiek z poniższych sygnałów, powinieneś poważnie rozważyć zwrócenie się do prawników z kancelarii adwokackiej ARROWS:

• Faktury między Tobą a Twoją spółką są wystawiane dłużej niż rok i w ogóle się tym nie zajmowałeś.
• Urząd skarbowy przesłał Ci wezwanie do przedłożenia dokumentacji dotyczącej faktur lub dochodów.
• Nie masz pewności, czy Twoje faktury są prawidłowe podatkowo.
• Planujesz dużą wypłatę z zysku i chcesz mieć pewność, że jest bezpieczna.
• Masz stałego księgowego lub doradcę podatkowego, który twierdzi, że fakturowanie jest w porządku, ale Ty masz wrażenie, że tak nie jest.

W takich przypadkach konsultacja z prawnikiem nie jest zbędna. Jej koszt jest nieporównanie niższy niż skutki, które mogą nastąpić.

Podsumowanie

Fakturowanie między wspólnikiem a własną spółką to jeden z najczęstszych problemów prawnych, z jakimi mierzą się przedsiębiorcy. Problem polega na tym, że chodzi o pozornie prostą sprawę, którą można załatwić w kilka minut – a jednocześnie ma ona ogromne skutki prawne i podatkowe.

Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w tej kwestii jednoznaczne: jeżeli wspólnik fakturuje czynności związane z przedmiotem działalności spółki, zostanie to uznane za dochód z pracy zależnej, bez względu na to, co strony uzgodniły w umowie. Oznacza to konieczność odprowadzenia składek i podatków, a do tego grożą kary i odsetki.

Prawnicy z kancelarii adwokackiej ARROWS regularnie pomagają klientom w tym problemie – zarówno przy bezpiecznym ustawieniu rozwiązań na przyszłość, jak i w obronie podczas kontroli podatkowej. Nie jest to skomplikowane, ale wymaga specjalistycznej znajomości środowiska prawnego i podatkowego.

Jeżeli nie wiesz, jak bezpiecznie pobierać pieniądze ze swojej spółki, lub uważasz, że Twój obecny system nie jest prawidłowy, zwróć się do prawników z kancelarii adwokackiej ARROWS. Zadbamy o to, by kontrola podatkowa ani domiar nie zaskoczyły Cię w przyszłości. Skontaktuj się z nami pod adresem konsultacja@arws.cz.