Kiedy wystarczy zezwolenie na pracę dla cudzoziemca do 90 dni w Czechach

Zezwolenie na pracę dla cudzoziemców: podstawowe pojęcia i kategorie

Zanim zastanowisz się, czy dla Twojego pracownika z zagranicy wystarczy krótkie zezwolenie na 90 dni, trzeba zrozumieć, jak w Republice Czeskiej dzielą się reżimy pracy cudzoziemców. Przepisy rozróżniają pracowników, którzy automatycznie mają swobodny dostęp do rynku pracy (np. obywatele Unii Europejskiej), oraz cudzoziemców z tzw. państw trzecich.

Zezwolenie na zatrudnienie jest instrumentem prawnym wydawanym przez Urząd Pracy Republiki Czeskiej (Úřad práce České republiky). Jest to jednostronna decyzja państwa, która stanowi: konkretny cudzoziemiec może pracować u konkretnego pracodawcy na konkretnym stanowisku przez określony czas.

To jednak tylko połowa problemu. Samo zezwolenie nie uprawnia cudzoziemca do wjazdu do Republiki Czeskiej. Do tego potrzebuje co najmniej wizy. Dopiero połączenie wizy (zapewniającej pobyt) i zezwolenia (zapewniającego pracę) tworzy kompletną podstawę prawną zatrudnienia cudzoziemca.

W praktyce cudzoziemców z państw trzecich można zatrudniać według następujących podstawowych schematów. Po pierwsze, mogą pracować na podstawie karty pracowniczej (zaměstnanecká karta) lub niebieskiej karty, czyli tzw. zezwoleń dualnych – służą one jednocześnie jako dokument pobytowy i uprawnienie do pracy. Szczegółowe różnice między reżimami i praktyczne kroki przy składaniu wniosku podsumowuje również powiązany artykuł o karcie pracowniczej.

Po drugie, mogą posiadać zezwolenie na zatrudnienie połączone z wizą krótkoterminową (do 90 dni). Po trzecie, dla niektórych zawodów (np. pracy sezonowej) istnieją specjalne reżimy ze szczególnymi warunkami.

Nierzadko firma zaczyna od jednego reżimu, a później przechodzi na inny – właśnie dlatego w praktyce spotykamy się ze szczegółami proceduralnymi, które nie są oczywiste na pierwszy rzut oka.

Swobodny dostęp do rynku pracy – wyjątki, które warto znać

Choć artykuł dotyczy pracowników, którzy zezwolenia potrzebują, warto wspomnieć o wyjątkach. Niektóre grupy cudzoziemców nie potrzebują bowiem zezwolenia na dostęp do rynku pracy.

Należą do nich np. cudzoziemcy z zezwoleniem na pobyt stały w Republice Czeskiej, cudzoziemcy, którym udzielono azylu, czy niektóre kategorie pracowników naukowych i artystów. Jeśli więc analizujesz sytuację swojego zagranicznego kandydata i okaże się, że może on podlegać pod któryś z tych wyjątków, zaoszczędzisz sporo formalności.

Prawnicy z kancelarii adwokackiej spotykają się także z takimi sytuacjami i potrafią je szybko rozwiązać – np. gdy zgłasza się kandydat, który wcześniej pracował w Republice Czeskiej i teraz wraca, albo gdy chodzi o męża lub żonę obywatela Republiki Czeskiej.

Warunki pracy do 90 dni w Republice Czeskiej

Praca do 90 dni nie jest prawnie odrębną kategorią z własnymi zasadami – to raczej jedna z możliwych wariacji w ramach ogólnego systemu zatrudniania cudzoziemców. Aby jednak mogła zostać zrealizowana, muszą być spełnione konkretne warunki. Aby je zrozumieć, musimy przyjrzeć się dwóm aspektom: wizie i zezwoleniu.

Wiza Schengen w celu zatrudnienia

Cudzoziemiec, który chce pracować w Republice Czeskiej przez krótszy czas i nie posiada długoterminowego uprawnienia pobytowego, potrzebuje wizy krótkoterminowej – konkretnie wizy Schengen z oznaczonym celem pobytu, który umożliwia wykonywanie działalności zarobkowej. Wiza ta uprawnia do pobytu przez maksymalnie 90 dni w dowolnym okresie 180 dni. Nie jest to wiza turystyczna ani na odwiedziny rodziny – to wiza wyraźnie ukierunkowana na działalność zarobkową. W praktyce warto jednocześnie przygotować dokumentację z zakresu prawa pracy i wewnętrzne procesy pracodawcy, co zazwyczaj należy do obszaru prawa pracy.

O wizę Schengen w celu zatrudnienia wnioskuje się w przedstawicielstwie (ambasadzie lub konsulacie) Republiki Czeskiej za granicą, zazwyczaj w państwie, w którym obywatel państwa trzeciego ma miejsce zamieszkania. Wniosek składa się osobiście.

Wiza jest wydawana na jeden lub więcej wjazdów do strefy Schengen – zależy to od indywidualnej oceny. Okres jej ważności wynosi zwykle kilka miesięcy, ale długość dozwolonego pobytu w Republice Czeskiej nie może przekroczyć 90 dni w okresie 180 dni.

Choć wiza Schengen obowiązuje w całej strefie Schengen, samo zezwolenie na zatrudnienie jest powiązane z konkretnym wykonywaniem pracy w Republice Czeskiej. Tu często pojawia się pierwszy typowy błąd: firmy sądzą, że sama wiza umożliwia pracę. W przypadku stanowisk wymagających wysokich kwalifikacji warto ponadto ocenić, czy bardziej odpowiedni nie jest reżim niebieskiej karty, który w porównaniu ze standardowymi procedurami ma pewne specyficzne cechy. Tak nie jest. Wiza to jedynie „bilet wstępu” na terytorium.

Pracę umożliwia dopiero zezwolenie na zatrudnienie, które musi zostać wydane odrębnie, zazwyczaj w Republice Czeskiej lub wcześniej. Cudzoziemiec musi więc mieć oba dokumenty jednocześnie – bez jednego z nich ani jego pobyt, ani jego praca nie są legalne.

Zezwolenie na zatrudnienie – konkretny cel i okres

Zezwolenie na zatrudnienie jest decyzją Urzędu Pracy, którą wydaje oddział wojewódzki (krajská pobočka) Urzędu Pracy Republiki Czeskiej właściwy dla miejsca, w którym cudzoziemiec będzie pracował. Jest to akt administracyjny, który nie jest zbywalny i jest powiązany z konkretnym pracownikiem, konkretnym pracodawcą i konkretnym stanowiskiem pracy.

Zezwolenie na zatrudnienie wydaje się na czas określony, maksymalnie jednak na dwa lata. W przypadku zatrudnienia sezonowego, powiązanego z porami roku, maksimum wynosi dziewięć miesięcy w okresie dwunastu miesięcy. Cudzoziemiec może jednak wnioskować o nie wielokrotnie, co jest praktycznym rozwiązaniem dla firm, które ściągają cudzoziemców długofalowo.

Co ważne: może chodzić np. o pracę sezonową, delegowanie pracownika przez zagranicznego pracodawcę w celu wykonania konkretnej umowy, krótkoterminowe staże w celu podniesienia kwalifikacji (do 6 miesięcy) albo właśnie o krótkoterminowe zatrudnienie do trzech miesięcy.

Każda z tych kategorii ma swoje szczególne warunki. Praca sezonowa musi np. mieścić się w wykazie czynności zależnych od pory roku, określonym rozporządzeniem czeskiego Ministerstwa Pracy i Spraw Socjalnych (MPSV) – należą do nich rolnictwo, budownictwo, turystyka, leśnictwo i niektóre inne branże.

Przyglądając się bliżej czeskim przepisom, przekonasz się, że zezwolenia na zatrudnienie nie można wydać, jeśli cudzoziemiec do wykonywania pracy potrzebuje innego rodzaju uprawnienia (np. karty pracowniczej lub niebieskiej karty) albo jeśli zezwolenie na zatrudnienie w ogóle nie jest wymagane (np. dla obywateli UE ze swobodnym dostępem do rynku pracy).

Zasada ta zapobiega temu, aby ten sam przypadek był rozpatrywany jednocześnie w dwóch różnych reżimach. Jest to ważne dla przejrzystości – państwo chce wiedzieć, kto pracuje w Republice Czeskiej i w jakim reżimie prawnym.

Procedura: jak prawidłowo złożyć wniosek

Prawidłowe złożenie wniosków to podstawa. Zaczynamy zazwyczaj od tego, co musi zrobić pracodawca, i kontynuujemy poszczególnymi krokami, które musi wykonać cudzoziemiec.

Postępowanie pracodawcy

Pracodawca, który zamierza zatrudnić cudzoziemca z państwa trzeciego do pracy do 90 dni, musi najpierw wykonać jeden kluczowy krok: zgłosić wolne miejsce pracy do oddziału wojewódzkiego Urzędu Pracy Republiki Czeskiej właściwego dla miejsca, w którym praca będzie wykonywana.

Zgłoszenie to składa się przed złożeniem samego wniosku o zezwolenie na zatrudnienie. Zgłoszenie musi opisywać, jaką pracę cudzoziemiec będzie wykonywał, jakie są wymagania kwalifikacyjne i jakie są warunki pracy (wynagrodzenie, czas pracy, umowa).

Urząd Pracy rejestruje to miejsce i je publikuje. Następnie rozpoczyna się tzw. test rynku pracy – okres, w którym w pierwszej kolejności możliwość obsadzenia stanowiska mają kandydaci z państw członkowskich UE lub obywatele Republiki Czeskiej. Okres ten trwa standardowo 30 dni.

Dopiero po jego upływie można rzeczywiście złożyć wniosek o zezwolenie na zatrudnienie. Zgodnie z ustawą składa go sam cudzoziemiec, ewentualnie na podstawie pełnomocnictwa może go za niego złożyć przyszły pracodawca. Zasada ta istnieje po to, aby państwo w pierwszej kolejności wspierało zatrudnianie własnych obywateli i Europejczyków.

Częścią wniosku musi być umowa o pracę (lub umowa o wykonywanie pracy – dohoda o pracovní činnosti) zawarta z cudzoziemcem. Muszą w niej być wyraźnie wskazane: okres trwania, wynagrodzenie (co najmniej w wysokości obowiązującej w Republice Czeskiej płacy minimalnej za godzinę lub miesiąc, proporcjonalnie do wymiaru pracy), tygodniowy czas pracy i wymiar urlopu. Nie może w niej zabraknąć miejsca wykonywania pracy.

Właśnie tutaj spotykamy się ze szczegółem, który wiele firm lekceważy: jeśli miejsce pracy jest w umowie opisane zbyt ogólnie lub nieprecyzyjnie, Urząd Pracy może zadać pytania i zażądać dodatkowych informacji. Pozornie prosta sprawa staje się w ten sposób źródłem opóźnień.

Od początku października 2025 r. pracodawców obowiązuje dodatkowy obowiązek: powiadomienie Urzędu Pracy Republiki Czeskiej o faktycznym rozpoczęciu pracy przez cudzoziemca, i to jeszcze zanim zacznie on pracować. Zmiana weszła w życie 1 października 2025 i jej przestrzeganie jest obecnie ściśle kontrolowane. Pracodawca nie może więc dopuścić cudzoziemca do pracy, jeśli go nie zgłosił.

Jeśli to zrobi, cudzoziemiec w rzeczywistości pracuje bez zgłoszenia – nawet jeśli samo zezwolenie zostało wydane – a pracodawcy grozi grzywna w wysokości do 3 000 000 CZK (ok. 123 500 EUR). Wszystkie te zasady dotyczą również obywateli UE i członków ich rodzin, niezależnie od tego, że mają swobodny dostęp do rynku pracy. Również w ich przypadku zgłoszenie jest obecnie obowiązkowe, co dla wielu firm było zaskakującą nowością.

Postępowanie cudzoziemca

Cały proces ma ściśle określoną kolejność. Najpierw cudzoziemiec uczestniczy w procedurze złożenia wniosku o zezwolenie na zatrudnienie. Wnioskuje o nie do oddziału wojewódzkiego Urzędu Pracy, zazwyczaj przed przyjazdem na terytorium Republiki Czeskiej. We wniosku musi m.in. podać numer swojego dokumentu podróży oraz przedłożyć umowę o pracę i dokumenty potwierdzające kwalifikacje do danej pracy (świadectwa zawodowe, dyplomy, certyfikaty).

Gdy tylko ma ważne zezwolenie na zatrudnienie (lub potwierdzenie złożenia wniosku), musi uzyskać wizę Schengen w celu zatrudnienia. Wniosek składa osobiście w przedstawicielstwie Republiki Czeskiej w państwie swojego pobytu lub zamieszkania. W tym wniosku wykazuje właśnie wiążący stosunek pracy z czeską firmą i zapewnienie uprawnienia do pracy.

Przy złożeniu wniosku o zezwolenie na zatrudnienie uiszcza się opłatę administracyjną w wysokości 500 CZK (ok. 20 EUR). Należy pamiętać, że z prawnego punktu widzenia o zezwolenie zawsze wnioskuje sam cudzoziemiec. Może wprawdzie na podstawie pełnomocnictwa upoważnić do tego swojego przyszłego pracodawcę (lub prawnika), ale wniosek prowadzony jest na jego nazwisko.

Gdy oba dokumenty – wiza i zezwolenie – są w porządku, cudzoziemiec może legalnie przyjechać do Republiki Czeskiej i podjąć pracę. Ale uwaga – zezwolenie na zatrudnienie nie jest wizą. Cudzoziemiec ma ponadto obowiązek mieć przy sobie dokument potwierdzający uprawnienie do wykonywania pracy, aby móc go okazać na żądanie podczas kontroli w miejscu pracy.

Równie ściśle obowiązuje zasada, że gdy tylko upłynie okres zezwolenia (np. po trzech miesiącach), a cudzoziemiec pozostanie w Republice Czeskiej, nie może już pracować, jeśli prawidłowo nie przedłużył zezwolenia lub nie uzyskał nowego rodzaju uprawnienia.

Składanie wniosków i terminy w praktyce

Realistyczne harmonogramy są ważne dla planowania. Rzadko zdarza się, aby wszystko udało się załatwić w ciągu dwóch, trzech tygodni. W przypadku wizy Schengen licz się z dwoma do trzech tygodni, w przypadku zezwolenia na zatrudnienie – z ustawowym terminem 30 dni na wydanie decyzji przez Urząd Pracy, o ile wszystkie dokumenty są kompletne i prawidłowo wypełnione.

Jeśli jednak czegoś brakuje (zwłaszcza tłumaczeń certyfikatów, gdy dane w paszporcie są nieprawidłowe lub brakuje podpisu na umowie), zaczyna się od zera.

Wiele firm lekceważy potrzebę kontroli dokumentów jeszcze przed ich formalnym złożeniem – prawnicy z kancelarii adwokackiej zajmują się właśnie tym: sprawdzają kompletność wniosku, poprawiają błędy i dbają o to, aby wszystko było przygotowane tak, by proces nie został cofnięty.

Nowa zasada: zgłoszenie przed rozpoczęciem pracy (od października 2025 r.)

Na początku października 2025 r. weszła w życie kluczowa nowelizacja czeskiej ustawy o zatrudnieniu (ustawa nr 435/2004 Sb., dalej „ustawa o zatrudnieniu”), która zmieniła obowiązki pracodawców przy zatrudnianiu cudzoziemców. Zmiana ta dotyczy wszystkich cudzoziemców bez wyjątku – czy to obywateli UE (którym pełne zatrudnienie umożliwia ustawa), cudzoziemców z państw trzecich z zezwoleniem na pobyt stały, czy pracowników wymagających szczególnego zezwolenia.

Dotychczasowa zasada pozwalała pracodawcy zgłosić cudzoziemca do Urzędu Pracy najpóźniej w dniu, w którym rozpoczął pracę. Było to więc zgłoszenie reaktywne. Pracodawca mógł przyjąć kandydata i dopiero potem „formalnie go zgłosić”. Taka logika szybko wywołała wątpliwości: co się stanie, jeśli pracodawca o zgłoszeniu „zapomni”? Czy w tym momencie powstaje nielegalna praca?

Nowa zasada to odwraca. Pracodawca musi zgłosić cudzoziemca do Urzędu Pracy Republiki Czeskiej jeszcze zanim osoba ta zacznie pracować. Innymi słowy, zgłoszenie musi zostać złożone z odpowiednim wyprzedzeniem.

Naruszenie tego obowiązku jest automatycznie uznawane za umożliwienie niezgłoszonej pracy, co stanowi nowe pojęcie prawne. Grzywna za to sięga nawet 3 000 000 CZK, w zależności od wagi naruszenia i liczby osób, których dotyczy.

Zasada ta dotyczy konkretnie również firm, które zatrudniają cudzoziemców bez ogólnego zezwolenia na pracę – np. obywateli UE lub osoby posiadające pobyt stały w Republice Czeskiej. Ich również trzeba najpierw zgłosić. Jeśli firma ma zatrudnić kilku pracowników jednocześnie i zapomni ich zgłosić, grozi jej wielokrotna grzywna i problemy z organami nadzoru.

W praktyce oznacza to, że jeśli chcesz zatrudnić cudzoziemca do pracy do 90 dni, powinieneś zgłosić go do Urzędu Pracy co najmniej kilka dni wcześniej. Zalecany okres to co najmniej tydzień. Od 1 kwietnia obowiązek informacyjny można wypełnić już wyłącznie za pośrednictwem Jednolitego miesięcznego zgłoszenia pracodawcy (JMHZ).

Prawa i obowiązki pracownika

Gdy cudzoziemiec ma wszystkie niezbędne zezwolenia i został prawidłowo zgłoszony, jego sytuacja prawna jest stosunkowo jasna. Cudzoziemiec w stosunku pracy w Republice Czeskiej ma takie same prawa jak obywatel Republiki Czeskiej. Oznacza to, że w pełni obowiązuje go czeski Kodeks pracy (ustawa nr 262/2006 Sb., dalej „KP”) i wszystkie jego przepisy. Nie ma on mniej praw tylko dlatego, że pochodzi z zagranicy.

Konkretnie cudzoziemiec ma prawo do wynagrodzenia co najmniej w wysokości aktualnie obowiązującej w Republice Czeskiej płacy minimalnej, przeliczonej na przepracowany czas i wymiar pracy. Ma prawo do urlopu w wymiarze co najmniej czterech tygodni w roku kalendarzowym, przy czym w czasie urlopu przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości jego przeciętnego zarobku.

Ma prawo do przerwy w wymiarze co najmniej 30 minut po maksymalnie sześciu godzinach nieprzerwanej pracy oraz do nieprzerwanego odpoczynku między dwiema zmianami (zwykle 11 godzin). Maksymalny czas pracy na jednej zmianie wynosi 12 godzin.

Cudzoziemiec ma również prawo odmówić pracy, przy której istnieje ryzyko zagrożenia jego zdrowia. Ma prawo do urlopu macierzyńskiego i rodzicielskiego, tak samo jak czeski rodzic. Nie może być dyskryminowany ze względu na narodowość z przyczyn niezwiązanych z pracą (tzn. dyskryminacja polegająca na tym, że otrzymuje niższe wynagrodzenie tylko dlatego, że pochodzi z zagranicy, jest prawnie zakazana).

Z drugiej strony cudzoziemiec ma również obowiązki. Musi zachowywać się jak każdy pracownik – przestrzegać regulaminu pracy, przychodzić punktualnie, wykonywać powierzone zadania i szanować przełożonych. Jeśli narusza przepisy prawa lub umowę o pracę, pracodawca może wypowiedzieć mu stosunek pracy tak samo, jak jest to możliwe w przypadku czeskich pracowników.

Różnica polega jedynie na tym, że gdy stosunek pracy się zakończy, a cudzoziemiec nie ma już podstawy do pobytu na terytorium Republiki Czeskiej (jego zezwolenie zostało wydane właśnie dla tej pracy), musi opuścić Republikę Czeską.

Narzędzia zapobiegania problemom

W praktyce widzimy, że wiele problemów wynika z braku prewencji – z tego, że firmy nie wyjaśniają wątpliwości na czas. Istnieją jednak proste zasady, których można przestrzegać, aby uniknąć najczęstszych błędów.

Najważniejsze jest prawidłowe przygotowanie umowy o pracę. Umowa musi zawierać wszystkie obowiązkowe dane: konkretne miejsce wykonywania pracy (nie tylko „biuro w Pradze”, ale konkretny adres), konkretny rodzaj pracy i dzień rozpoczęcia pracy. Ponadto musi zawierać dane o wynagrodzeniu, tygodniowym czasie pracy, okresie trwania (w przypadku krótkoterminowego zezwolenia na zatrudnienie chodzi o czas określony, np. „od 15 września do 15 listopada 2026”) oraz wymiarze urlopu.

Umowa musi być również sporządzona zgodnie z prawem czeskim – w języku czeskim lub w wersji dwujęzycznej, w której jedną z wersji jest czeska. Musi być podpisana przez obie strony. Braki w umowie stanowią dla Urzędu Pracy argument, aby wniosku nie uwzględnić, a nawet zwrócić go do uzupełnienia.

Zawsze sprawdzaj dokumenty z wyprzedzeniem. Masz wątpliwości, czy opis pracy we wniosku jest udany? Skontaktuj się z Urzędem Pracy jeszcze przed formalnym złożeniem. Jeśli szukasz prawnika, który by Ci w tym pomógł, prawnicy z kancelarii adwokackiej oferują właśnie taką weryfikację – możesz zwrócić się na adres konsultacja@arws.cz.

Starannie sprawdź, czy cudzoziemiec ma oba dokumenty jednocześnie. Zezwolenie bez wizy albo wiza bez zezwolenia – żadne z nich nie wystarcza. Zezwolenie nie jest wizą (nie jest dokumentem podróży), więc nawet jeśli zostało wydane, cudzoziemiec bez wizy nie może legalnie wjechać do Republiki Czeskiej. I odwrotnie, wiza bez zezwolenia umożliwia pobyt, ale nie pracę.

Gdy pojawi się problem – np. pracodawca zapomni zgłosić cudzoziemca, Urząd Pracy zwróci wniosek z dodatkowymi wymaganiami albo cudzoziemiec sądził, że ma zezwolenie, a w rzeczywistości go nie ma – czas zwrócić się do prawnika.

Prawnicy z kancelarii adwokackiej potrafią w takich sytuacjach szybko działać: koordynują uzupełniające dokumenty, negocjują przedłużenie terminów, reprezentują firmę w kontaktach z urzędami i w razie potrzeby bronią jej interesów w postępowaniu w sprawie wykroczenia, gdyby do niego doszło.

Podsumowanie

Zatrudnienie cudzoziemca z państwa trzeciego do krótkoterminowej pracy do 90 dni w Republice Czeskiej jest prawnie wykonalne, ale wymaga precyzji i przewidywania. Kluczem jest zrozumienie, że potrzebne są dwie odrębne decyzje: wiza (wydawana przez czeskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych (Ministerstvo vnitra) za pośrednictwem przedstawicielstwa) i zezwolenie na zatrudnienie (wydawane przez Urząd Pracy). Bez obu praca nie jest legalna.

Od początku października 2025 r. obowiązkowe jest ponadto zgłoszenie cudzoziemca do Urzędu Pracy jeszcze przed rozpoczęciem przez niego pracy. Nie jest to pusta formalność – naruszenie prowadzi do grzywny w wysokości do 3 000 000 CZK. Pracodawca, który nie przygotuje zgłoszenia na czas, popełnia wykroczenie.

Jeśli cudzoziemiec pracuje bez wymaganego zezwolenia, pracodawca ponosi wszystkie konsekwencje: grzywnę do 10 000 000 CZK (w przypadku osoby prawnej), obowiązek pokrycia kosztów wydalenia cudzoziemca oraz szkodę wizerunkową. To nie są teoretyczne zagrożenia – czeska inspekcja pracy (inspekce práce) rzeczywiście kontroluje i rozpatruje takie przypadki.

Cudzoziemiec w stosunku pracy ma takie same prawa jak czeski pracownik: prawo do wynagrodzenia co najmniej w wysokości obowiązującej płacy minimalnej, do urlopu, bezpiecznych warunków pracy i ochrony przed dyskryminacją. Jego obowiązki są również takie same: przestrzegać regulaminu pracy i wykonywać powierzone zadania.

Aby uniknąć problemów, kluczowe jest ustalenie, czy Twój przypadek jest prosty, czy złożony. Prosty jest wtedy, gdy masz jednego pracownika na konkretnym stanowisku, na określony czas, i wszystkie dokumenty są w porządku.

Złożony jest wtedy, gdy chodzi o grupę pracowników, różne stanowiska lub gdy nie masz pewności, czy Twoja praca kwalifikuje się jako zatrudnienie sezonowe. W obu przypadkach lepiej wyjaśnić sprawę ze specjalistą na początku, niż później zmagać się z opóźnieniami administracyjnymi lub grzywnami.

Prawnicy z kancelarii adwokackiej mają doświadczenie w takich sprawach i potrafią przeprowadzić Cię przez cały proces: od sprawdzenia, czy masz właściwe zezwolenie, przez przygotowanie wniosków, aż po koordynację zgłoszeń i reprezentację w razie problemów. Jeśli chcesz mieć pewność, że wszystko przebiegnie bez błędów, zwróć się do nas. Jesteśmy dostępni pod adresem konsultacja@arws.cz.