Wejście na rynek UE poprzez przejęcie

Krótkie podsumowanie 

Przejęcie przedsiębiorstw z UE przez podmioty spoza UE wiąże się ze znacznie większą złożonością regulacyjną niż transakcje krajowe:

• Kontrola inwestycji zagranicznych to nowa norma: systemy FDI w państwach członkowskich oraz ramy unijne aktywnie kontrolują kapitał spoza UE. Wczesna ocena ma kluczowe znaczenie.
• Rozporządzenie w sprawie subsydiów zagranicznych (FSR) zmienia reguły gry: jeśli otrzymałeś znaczące wkłady finansowe od państw spoza UE, możesz potrzebować zgody Komisji Europejskiej, nawet jeśli nie występują problemy w zakresie konkurencji.
• Kontrola koncentracji jest rygorystyczna: obowiązują standardowe progi obrotowe, ale koncepcja „przejęć zabójczych” (killer acquisitions) pozwala organom w określonych warunkach badać nawet mniejsze transakcje w sektorach technologicznym i farmaceutycznym.
• Planowanie integracji zaczyna się wcześnie: unijne prawo pracy (TUPE) i dyrektywy dotyczące łańcuchów dostaw nakładają sztywne obowiązki, które należy uwzględnić w wycenie i planie integracji.

Otoczenie przejęć w UE z perspektywy zagranicznych nabywców

Unia Europejska oferuje atrakcyjne możliwości spółkom spoza UE, które chcą wejść na rozwinięty rynek liczący 450 milionów konsumentów, z nowoczesną infrastrukturą i ugruntowanymi praktykami biznesowymi. Droga do przejęcia w UE stała się jednak znacznie bardziej skomplikowana.

Podejście UE do inwestycji zagranicznych zmieniło się zasadniczo. Szerszy kontekst wejścia na rynek transgraniczny i lokalnego zakładania działalności w regionie przedstawiamy w artykule Jak islandzkie firmy mogą zbudować obecność w Republice Czeskiej: zakładanie spółki i oddziału. W następstwie słabości ujawnionych przez napięcia geopolityczne i zakłócenia łańcuchów dostaw europejscy decydenci wprowadzili ramy mające chronić infrastrukturę krytyczną przed zagraniczną kontrolą.

Dla nabywców spoza UE oznacza to, że przejęcia, które jeszcze kilka lat temu otrzymałyby zgodę, dziś muszą liczyć się z wydłużonymi terminami, zgodami warunkowymi, a nawet całkowitym zakazem. Stawka jest wysoka: nieuwzględnienie tych wymogów regulacyjnych może skutkować karami, opóźnieniami transakcji lub przymusową dezinwestycją.

Złożoność jest jeszcze większa, jeśli weźmie się pod uwagę, że państwa członkowskie UE stosują własne mechanizmy kontroli równolegle z przepisami unijnymi. Niemcy mają jeden system kontroli, Republika Czeska inny, a Hiszpania jeszcze inny.

Choć UE harmonizuje te zasady za pomocą rozporządzenia (UE) 2019/452, w praktyce nadal występują istotne różnice. To, co w jednym państwie uznaje się za inwestycję wrażliwą, w innym może być traktowane odmiennie.

W połączeniu z kontrolą w zakresie prawa konkurencji, rozporządzeniem w sprawie subsydiów zagranicznych (FSR) i ograniczeniami w zamówieniach publicznych proces przejęcia wymaga fachowego wsparcia od samego początku. W praktyce obejmuje to często utworzenie spółki celowej do przejęcia i struktury ładu korporacyjnego w sposób ułatwiający składanie zgłoszeń regulacyjnych, czym zajmujemy się w ramach usług korporacyjnych i holdingowych w Republice Czeskiej.

Prawnicy kancelarii ARROWS regularnie współpracują z klientami spoza UE, którzy poruszają się w tym otoczeniu. Rozumiemy, że znajomość prawa przejęć w Twojej macierzystej jurysdykcji nie przekłada się wprost na rynek UE. Ten artykuł dostarczy Ci wiedzy potrzebnej do zrozumienia kluczowych etapów, przewidzenia przeszkód i podejmowania świadomych decyzji co do struktury przejęcia.

Ramy kontroli bezpośrednich inwestycji zagranicznych: co muszą wiedzieć nabywcy spoza UE

Jedną z najważniejszych przeszkód, z jakimi mierzą się nabywcy spoza UE przy przejmowaniu przedsiębiorstw w UE, jest mechanizm kontroli bezpośrednich inwestycji zagranicznych (FDI). Nie jest to jednorazowa procedura zatwierdzania, lecz wielopoziomowy system łączący unijne wymogi współpracy z krajowymi systemami kontroli poszczególnych państw członkowskich.

Na poziomie UE rozporządzenie w sprawie monitorowania bezpośrednich inwestycji zagranicznych ustanawia ramy współpracy w zakresie inwestycji zagranicznych, które mogą wpływać na bezpieczeństwo lub porządek publiczny. Zgodnie z tym rozporządzeniem państwa członkowskie UE powiadamiają Komisję i inne państwa członkowskie o inwestycjach zagranicznych spełniających określone progi.

W razie stwierdzenia zagrożeń dla bezpieczeństwa państwa członkowskie mogą nałożyć na inwestycję warunki, zażądać dezinwestycji lub całkowicie zablokować transakcję. Jeżeli wynik kontroli lub równoległych postępowań prowadzi do sporów, strategia procesowa i możliwości egzekucji są zazwyczaj przedmiotem sporów gospodarczych i arbitrażu w Republice Czeskiej. Dla nabywców spoza UE kluczowe jest zrozumienie, że kontrola ta nie następuje automatycznie. Ryzyko nieświadomego wywołania wzmożonej kontroli – lub niezłożenia wymaganego zgłoszenia – jest jednak znaczne. Transakcje, które na etapie negocjacji wydawały się rutynowe, były przedmiotem postępowań kontrolnych wszczynanych z mocą wsteczną wiele miesięcy po zamknięciu. Podobny problem terminów i zgód pojawia się przy zgłoszeniach dotyczących subsydiów, który omawiamy w artykule Ukryta dystrybucja zysku w czeskich spółkach: ryzyka i sankcje w 2026 roku.

Poszczególne państwa członkowskie UE mają własne mechanizmy kontroli FDI, działające niezależnie od ram unijnych. Przykładowo w Republice Czeskiej obowiązuje ZPZI, zgodnie z którą inwestorzy spoza UE muszą uzyskać zezwolenie przed nabyciem „rzeczywistego stopnia kontroli” w sektorach wrażliwych.

Transakcja, która nie wymaga zgłoszenia na poziomie UE, może nadal wymagać zgłoszenia na poziomie krajowym, co uruchamia odrębne okresy badania i terminy wydania decyzji.

Definicje „sektorów wrażliwych” i „infrastruktury krytycznej” są szerokie. Obejmują one zazwyczaj sprzęt wojskowy, energetykę, transport, telekomunikację, sztuczną inteligencję, półprzewodniki i biotechnologię. Państwa członkowskie mają również swobodę kontrolowania inwestycji spoza tych formalnych kategorii, jeśli uznają, że zagrażają one bezpieczeństwu narodowemu.

Kancelaria ARROWS specjalizuje się w kontroli FDI i przeprowadziła przez ten proces wielu klientów spoza UE. Prawnicy kancelarii ARROWS ocenią, czy Twoja transakcja podlega obowiązkowi kontroli, wskażą właściwe procedury w państwach członkowskich i doradzą strategie czasowe minimalizujące opóźnienia. Skontaktuj się z nami pod adresem konsultacja@arws.cz, aby omówić konkretne przejęcie i jego konsekwencje w zakresie kontroli FDI.

Wskazówki prawne dotyczące kontroli inwestycji zagranicznych w UE

1. Czy muszę złożyć zgłoszenie FDI, nawet jeśli pochodzę z kraju przyjaznego?
Tak, ramy kontroli co do zasady obejmują wszystkich inwestorów spoza UE. Choć kraj pochodzenia inwestora jest czynnikiem branym pod uwagę w ocenie ryzyka, nie zwalnia on automatycznie z obowiązku zgłoszenia, jeśli przejmujesz przedsiębiorstwo w sektorze wrażliwym lub transakcja spełnia ustawowe progi. Kancelaria ARROWS doradzi, czy Twój konkretny profil inwestora może zostać potraktowany korzystniej.

2. Co się stanie, jeśli nie złożę wymaganego zgłoszenia FDI?
Niedokonanie zgłoszenia może skutkować wysokimi karami – często obliczanymi jako procent światowego obrotu lub w kwotach stałych, w zależności od państwa członkowskiego. Co ważniejsze, transakcja może zostać uznana za nieważną albo możesz zostać zobowiązany do jej całkowitego odwrócenia, czyli do zbycia przejętej spółki. Ponadto do czasu uzyskania zgody możesz utracić prawa głosu w przejętym podmiocie. Jeśli nie masz pewności co do obowiązku zgłoszenia, napisz do nas na adres konsultacja@arws.cz.

3. Ile zwykle trwa kontrola FDI?
Terminy różnią się w zależności od jurysdykcji. W wielu państwach członkowskich wstępny etap badania trwa od 30 do 45 dni. Termin ten może się jednak znacznie wydłużyć, jeśli organy uznają, że konieczne jest pogłębione postępowanie, lub jeśli bieg terminu zostanie wstrzymany w związku z wezwaniami do przedstawienia informacji. Kancelaria ARROWS tak strukturyzuje transakcje, aby skrócić czas kontroli, i ściśle współpracuje z organami regulacyjnymi, by zapewnić sprawny przebieg postępowania.

Kontrola w zakresie prawa konkurencji, kontrola koncentracji i rozporządzenie w sprawie subsydiów zagranicznych

Poza kontrolą FDI nabywcy spoza UE muszą spełnić wymogi unijnego i krajowego prawa konkurencji, a także rozporządzenia w sprawie subsydiów zagranicznych (FSR).

Kontrola koncentracji

Unijne rozporządzenie w sprawie kontroli koncentracji (EUMR) ma zastosowanie do koncentracji – w tym nabycia udziałów lub aktywów – które przekraczają określone progi obrotowe i mają „wymiar unijny”. Po przekroczeniu progów Komisja Europejska bada planowaną koncentrację, aby ustalić, czy w istotny sposób zakłóciłaby ona skuteczną konkurencję.

Progi obrotowe dla „wymiaru unijnego” są wysokie. Co do zasady rozporządzenie ma zastosowanie, jeśli łączny światowy obrót wszystkich uczestników koncentracji przekracza 5 mld EUR, a obrót w UE każdego z co najmniej dwóch uczestników przekracza 250 mln EUR.

W przypadku transakcji przekraczających te progi uprzednie zgłoszenie koncentracji do Komisji Europejskiej jest obowiązkowe.

Jeżeli progi obrotowe na poziomie UE nie są spełnione, transakcję mogą zbadać krajowe organy ochrony konkurencji w poszczególnych państwach członkowskich na podstawie krajowych przepisów o kontroli koncentracji. Progi znacznie się od siebie różnią. Transakcja, która nie podlega kontroli na poziomie UE, może nadal wymagać odrębnych zgłoszeń w kilku państwach członkowskich.

Rozporządzenie w sprawie subsydiów zagranicznych (FSR)

Od czasu pełnego stosowania rozporządzenie w sprawie subsydiów zagranicznych stało się „trzecią przeszkodą” dla transakcji M&A, obok FDI i kontroli koncentracji. Nabywcy spoza UE muszą dokonać zgłoszenia do Komisji Europejskiej, jeśli przejmowana spółka osiąga łączny obrót w UE w wysokości co najmniej 500 mln EUR, a strony otrzymały łącznie zagraniczne wkłady finansowe przekraczające 50 mln EUR.

Pojęcie „zagranicznych wkładów finansowych” jest definiowane bardzo szeroko i obejmuje dokapitalizowania, pożyczki, zwolnienia podatkowe, a nawet dostarczanie towarów lub usług po cenach nierynkowych przez podmioty powiązane z państwem. Niedokonanie zgłoszenia na podstawie FSR grozi taką samą potencjalną karą jak w przypadku kontroli koncentracji – do 10% łącznego obrotu.

Dla nabywców spoza UE wchodzących na rynek unijny, zwłaszcza tych korzystających z jakiegokolwiek wsparcia państwa lub subsydiów, wzajemne oddziaływanie kontroli koncentracji i FSR ma kluczowe znaczenie.

Kancelaria ARROWS wspiera nabywców spoza UE w analizie z zakresu prawa konkurencji, ocenie FSR i zgłoszeniach w ramach kontroli koncentracji. Znamy standardy merytoryczne stosowane przez Komisję Europejską i organy krajowe. Skontaktuj się z nami pod adresem konsultacja@arws.cz, aby omówić, czy planowane przejęcie wymaga zgłoszenia w ramach kontroli koncentracji lub FSR.

Wskazówki prawne dotyczące unijnego prawa konkurencji i kontroli koncentracji

1. Czy nabywcy spoza UE podlegają innej kontroli w postępowaniach w sprawie koncentracji niż nabywcy z UE?
Komisja stosuje te same merytoryczne standardy konkurencji wobec wszystkich nabywców. Jednak na podstawie rozporządzenia w sprawie subsydiów zagranicznych nabywcy spoza UE otrzymujący wkłady finansowe od rządów państw spoza UE podlegają szczególnej kontroli, która ma zapewnić, że subsydia te nie zakłócają rynku wewnętrznego. Kancelaria ARROWS doradzi, czy Twoja struktura finansowania rodzi ryzyka w zakresie FSR.

2. Czy przejmując przedsiębiorstwo w jednym państwie członkowskim UE, potrzebuję również zgód organów ochrony konkurencji w innych państwach członkowskich?
Zależy to od progów obrotowych. Jeśli transakcja spełnia progi wymiaru unijnego na podstawie EUMR, zgłoszenie składa się wyłącznie do Komisji Europejskiej, chyba że dojdzie do przekazania sprawy. Jeśli transakcja nie spełnia progów unijnych, należy sprawdzić progi krajowe każdego państwa członkowskiego, w którym spółka docelowa lub nabywca osiągają obrót. Kancelaria ARROWS przeanalizuje, jakie zgody są wymagane w przypadku Twojej transakcji.

3. Ile zwykle trwa kontrola koncentracji?
Komisja Europejska dąży do zakończenia I etapu postępowania w ciągu 25 dni roboczych od otrzymania kompletnego zgłoszenia. Rozmowy przed zgłoszeniem mogą jednak trwać miesiącami. Jeśli Komisja wszczyna II etap postępowania, trwa on dodatkowe 90 dni roboczych z możliwością przedłużenia. Postępowania krajowe są zróżnicowane; przykładowo czeski Urząd Ochrony Konkurencji (ÚOHS) wydaje zazwyczaj decyzje w I etapie w ciągu 30 dni.

Ograniczenia sektorowe i agenda „Kupuj europejskie” w zamówieniach publicznych

Nabywcy spoza UE muszą także zmierzyć się z coraz bardziej restrykcyjnymi przepisami o zamówieniach publicznych i ograniczeniami sektorowymi. UE wdraża narzędzia takie jak Instrument Zamówień Międzynarodowych (IPI) oraz szczególne dyrektywy, aby zapewnić uczciwą konkurencję i chronić aktywa strategiczne.

Dla nabywców spoza UE istotną zmianą jest ograniczenie udziału w unijnych przetargach publicznych. Na podstawie IPI UE może ograniczyć dostęp do swojego rynku zamówień publicznych oferentom z państw, które nie zapewniają wzajemnego dostępu spółkom z UE.

Jeśli wobec Twojego kraju pochodzenia zastosowano środek w ramach IPI, spółka docelowa może zostać objęta korektą punktacji ofert lub wykluczeniem z przetargów.

Ponadto w sektorze użyteczności publicznej dyrektywa 2014/25/UE pozwala podmiotom zamawiającym odrzucić oferty, jeśli udział produktów pochodzących z państw trzecich przekracza 50% łącznej wartości produktów objętych ofertą. Nabywca spoza UE musi ocenić, czy przejęcie nie ograniczy zdolności spółki docelowej do ubiegania się o zamówienia publiczne.

Dla nabywców spoza UE praktyczny wniosek jest jasny: strategia po przejęciu musi uwzględniać te ograniczenia. Jako spółka spoza UE możesz potrzebować innej struktury operacyjnej, utworzenia spółki zależnej w UE z niezależnym zarządem lub zaakceptowania ograniczonego dostępu do niektórych unijnych zamówień publicznych.

Prawnicy kancelarii ARROWS mają doświadczenie w doradzaniu nabywcom spoza UE, jak strukturyzować działalność, aby zmaksymalizować dostęp do rynku UE przy zachowaniu zgodności z przepisami. Napisz do nas na adres konsultacja@arws.cz, aby omówić, jak te przepisy dotyczą planowanego przejęcia.

Planowanie strategii przejęcia: wybór celu i wstępna ocena

Przed zaangażowaniem zasobów w konkretny cel przejęcia nabywcy spoza UE powinni przeprowadzić wstępną ocenę regulacyjną. Ten krok jest kluczowy, aby wcześnie zidentyfikować przeszkody, które mogą przekreślić transakcję (deal-breakers).

Pierwszym krokiem jest określenie podstawowej działalności spółki docelowej i ustalenie, czy działa ona w sektorach objętych wzmożoną kontrolą regulacyjną. Przejęcia spółek z sektorów obronnego, energetycznego, krytycznej infrastruktury cyfrowej, AI i technologii podwójnego zastosowania podlegają zazwyczaj rygorystycznej kontroli.

Następnie przeanalizuj obroty swojej spółki i spółki docelowej, aby ustalić, czy wymagane będzie zgłoszenie koncentracji. Oblicz obrót światowy, obrót w UE i obrót w poszczególnych państwach członkowskich. Jednocześnie oceń „wkłady finansowe” otrzymane od rządów państw spoza UE w ciągu ostatnich trzech lat, aby ustalić, czy powstaje obowiązek zgłoszenia na podstawie FSR.

Należy również zbadać posiadane przez spółkę docelową licencje i zezwolenia. Wiele przejęć w branżach regulowanych – bankowości, ubezpieczeniach, telekomunikacji, energetyce – wymaga, oprócz ogólnej kontroli FDI, szczególnych zgód organów sektorowych.

Na tym etapie zaangażuj kancelarię ARROWS do przeprowadzenia wstępnej oceny regulacyjnej. Prawnicy kancelarii ARROWS szybko zidentyfikują główne przeszkody regulacyjne, oszacują czas potrzebny na uzyskanie zgód i zarekomendują odpowiednią strukturę transakcji. Skontaktuj się z nami pod adresem konsultacja@arws.cz, aby omówić cel przejęcia.

Due diligence: identyfikacja ryzyk regulacyjnych, prawnych i operacyjnych

Due diligence to kluczowy etap, w którym nabywcy spoza UE muszą systematycznie zbadać spółkę docelową. W UE wykracza on poza badanie finansowe i prawne i obejmuje także zgodność ze szczególnymi regulacjami unijnymi.

Aspekty prawne i regulacyjne: zbadaj ład korporacyjny, strukturę własnościową i licencje regulacyjne. Co istotne, oceń, czy spółka docelowa podlega dyrektywie w sprawie należytej staranności przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju lub krajowym ustawom o łańcuchach dostaw, które nakładają surowe obowiązki w zakresie praw człowieka i standardów środowiskowych.

Aspekty finansowe i podatkowe: podatkowe due diligence ma zasadnicze znaczenie ze względu na różnice między systemami podatkowymi oraz złożoność unijnych dyrektyw dotyczących opodatkowania transgranicznego. Niezbędne jest zrozumienie stanowiska spółki docelowej w zakresie cen transferowych.

Zatrudnienie: unijne prawo pracy zapewnia pracownikom wysoki poziom ochrony. Przejęcie może uruchomić klauzule zmiany kontroli w umowach o pracę lub układach zbiorowych. W wielu państwach przepisy o przejściu zakładu pracy oznaczają, że pracownicy automatycznie przechodzą do nowego właściciela lub zachowują swoje prawa wraz z ochroną przed zwolnieniem.

Środowisko (ESG): odpowiedzialność za szkody w środowisku jest w UE surowa zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”. Należy ocenić zgodność z unijnym systemem handlu uprawnieniami do emisji (ETS), jeśli ma zastosowanie, oraz potencjalną odpowiedzialność za zanieczyszczenie gleby lub wód.

Prawnicy kancelarii ARROWS przeprowadzają kompleksowe due diligence dla nabywców spoza UE w wielu jurysdykcjach unijnych. Łączymy dogłębną znajomość prawa czeskiego z doświadczeniem w sąsiednich systemach prawnych. Napisz na adres konsultacja@arws.cz, aby omówić, jak kancelaria ARROWS może wesprzeć Twój proces due diligence.

Wskazówki prawne dotyczące due diligence przy przejęciach w UE

1. Czy powinienem przeprowadzić odrębne due diligence w każdym państwie członkowskim UE, w którym działa spółka docelowa?
Tak. Choć dyrektywy unijne harmonizują wiele przepisów, są one transponowane do prawa krajowego z różnicami. Prawo pracy, podatki i szczególne wymogi regulacyjne znacznie różnią się między państwami członkowskimi (np. między Polską a Niemcami). Kancelaria ARROWS koordynuje due diligence w wielu jurysdykcjach unijnych.

2. Ile czasu należy przewidzieć na due diligence?
W przypadku prostego przejęcia typowo jest to 6–8 tygodni. W przypadku złożonych transakcji obejmujących wiele jurysdykcji lub branże regulowane może być potrzebne 3–4 miesiące.

3. Co się stanie, jeśli due diligence ujawni istotne problemy?
Możesz renegocjować cenę, zażądać od sprzedającego usunięcia problemów przed zamknięciem (warunki zawieszające), wykupić ubezpieczenie z tytułu zapewnień i gwarancji (W&I) lub odstąpić od transakcji. Kancelaria ARROWS pomoże ocenić istotność problemów i wynegocjować odpowiednie środki zaradcze.

Struktura transakcji: nabycie udziałów a nabycie aktywów

Wybór między nabyciem udziałów (przejęciem podmiotu prawnego) a nabyciem aktywów (przejęciem określonych aktywów i zobowiązań) ma zasadnicze znaczenie.

Nabycie udziałów

Nabywasz podmiot „z całym dobrodziejstwem inwentarza”, w tym ze wszystkimi dotychczasowymi zobowiązaniami (podatkowymi, środowiskowymi, prawnymi). Licencje i umowy co do zasady pozostają jednak w mocy, a straty podatkowe mogą zostać zachowane. Rozwiązanie to jest zazwyczaj prostsze operacyjnie i preferowane przy dużych przejęciach korporacyjnych.

Nabycie aktywów

Wybierasz konkretne aktywa i przejmujesz tylko uzgodnione zobowiązania (choć przepisy TUPE często i tak wymuszają przejście pracowników). Pozwala to uniknąć dziedziczenia nieznanych zobowiązań z przeszłości. Jest to jednak uciążliwe administracyjnie: umowy muszą zostać przeniesione, a licencji często nie można przenieść i trzeba ubiegać się o nie ponownie.

Dla nabywców spoza UE nabycie udziałów jest często domyślnym rozwiązaniem w transgranicznych transakcjach M&A, ponieważ zapewnia ciągłość działalności, wymaga jednak starannie skonstruowanych klauzul odszkodowawczych. Kancelaria ARROWS doradzi, która struktura jest optymalna w Twojej sytuacji. Skontaktuj się z nami pod adresem konsultacja@arws.cz.

Terminy uzyskania zgód regulacyjnych i koordynacja transakcji

Typowy harmonogram przejęcia z udziałem nabywcy spoza UE wyznacza „termin graniczny” (long stop date) – ostateczny termin, do którego należy uzyskać wszystkie zgody regulacyjne.

• Podpisanie: strony podpisują umowę nabycia udziałów (SPA).
• Zgłoszenie: zgłoszenia składa się do organów ochrony konkurencji (kontrola koncentracji), organów FDI oraz – w razie przekroczenia progów – do Komisji Europejskiej (FSR).
• Badanie: terminy wynoszą od 1 miesiąca do ponad 5 miesięcy, w zależności od złożoności i jurysdykcji.
• Zamknięcie: może nastąpić dopiero po uzyskaniu wszystkich obowiązkowych zgód.

Zamknięcie transakcji przed uzyskaniem zgód („gun-jumping”) jest niezgodne z prawem i grozi surowymi sankcjami. Kancelaria ARROWS zarządza tymi terminami, aby zapewnić koordynację i uniknąć kosztownych opóźnień. Jeśli planujesz złożone przejęcie w UE, skontaktuj się z nami pod adresem konsultacja@arws.cz.

Kluczowe ryzyka regulacyjne i operacyjne dla nabywców spoza UE

Podsumowanie

Przejęcie przedsiębiorstwa w UE przez nabywcę spoza UE jest celem osiągalnym, ale wymaga profesjonalnego wsparcia. Otoczenie regulacyjne – obejmujące kontrolę FDI, kontrolę koncentracji, rozporządzenie w sprawie subsydiów zagranicznych i przepisy krajowe – jest wielopoziomowe.

Prawnicy kancelarii ARROWS mają bogate doświadczenie w prowadzeniu nabywców spoza UE przez ten proces. Łączymy dogłębną znajomość prawa czeskiego z wiedzą o regulacjach w regionie Europy Środkowo-Wschodniej i w całej UE. Dzięki doświadczeniu międzynarodowemu rozumiemy różnice między ramami prawnymi Twojej macierzystej jurysdykcji a otoczeniem unijnym.

Jeśli rozważasz przejęcie w UE, skontaktuj się z prawnikami kancelarii ARROWS pod adresem konsultacja@arws.cz. Pomożemy Ci poruszać się w otoczeniu regulacyjnym i z powodzeniem zamknąć transakcję.