Przedawnienie pożyczki bez ustalonego terminu zwrotu
Czeski Sąd Najwyższy wyjaśnił sytuację na korzyść wierzycieli
Zgodnie z prawem czeskim w przypadku pożyczki bez ustalonego terminu zwrotu przedawnienie nie zaczyna biec już z chwilą jej udzielenia, lecz dopiero po faktycznym wypowiedzeniu i upływie okresu wypowiedzenia. Sąd Najwyższy Republiki Czeskiej (Nejvyšší soud) wzmocnił w ten sposób pozycję wierzycieli, którzy pozwolili, by pożyczka trwała przez dłuższy czas, nie tracąc przy tym automatycznie swojego roszczenia. Artykuł wyjaśnia, kiedy pożyczka staje się wymagalna, jak prawidłowo doręczyć wypowiedzenie i od kiedy liczy się trzyletni termin przedawnienia.

Podsumowanie w punktach
- Wymagalność pożyczki bez ustalonego terminu zależy od wypowiedzenia. Zgodnie z § 2393 ust. 1 czeskiego Kodeksu cywilnego (ustawa nr 89/2012 Sb.) pożyczka staje się wymagalna dopiero po wypowiedzeniu przez pożyczkodawcę. Jeżeli nie uzgodniono długości okresu wypowiedzenia, wynosi on sześć tygodni.
- Termin przedawnienia wierzytelności pieniężnych wynosi trzy lata i zaczyna biec od wymagalności długu. Ogólny termin przedawnienia wynosi trzy lata i liczy się od chwili, w której dług stał się wymagalny, a wierzyciel mógł po raz pierwszy żądać świadczenia.
- Większość pozostałych długów bez ustalonego terminu jest wymagalna na żądanie. W przypadku tych zobowiązań wierzyciel może zgodnie z § 1958 ust. 2 czeskiego Kodeksu cywilnego żądać świadczenia natychmiast, a dług staje się wymagalny bez zbędnej zwłoki po wezwaniu.
- Bierny wierzyciel ryzykuje przedawnienie długu wymagalnego na żądanie. Termin przedawnienia takich długów zaczyna biec od pierwszej chwili, w której wierzyciel mógł żądać świadczenia, a nie dopiero od faktycznego wezwania, co potwierdził także Sąd Najwyższy Republiki Czeskiej (Nejvyšší soud).
Pożyczki i ich regulacja w czeskim Kodeksie cywilnym
Strony często ustalają w umowie, kiedy pożyczka ma zostać zwrócona (konkretną datę lub harmonogram spłat). Co jednak w sytuacji, gdy termin zwrotu nie został ustalony? Na taki przypadek ustawa przewiduje szczególne zasady. Zgodnie z § 2393 ust. 1 czeskiej ustawy Kodeks cywilny (ustawa nr 89/2012 Sb., dalej „KC”), jeżeli w umowie nie określono, kiedy pożyczka ma zostać zwrócona, jej wymagalność zależy od wypowiedzenia umowy. Mówiąc prościej: dopóki pożyczkodawca nie wypowie pożyczki, dłużnik nie musi niczego zwracać. Ustawa stanowi jednocześnie, że jeżeli strony nie uzgodniły niczego w zakresie wypowiedzenia, okres wypowiedzenia wynosi sześć tygodni. Oznacza to, że po wypowiedzeniu dłużnik ma sześć tygodni na zwrot pieniędzy.
Przedawnienie prawa do zwrotu pożyczki
W przypadku wierzytelności pieniężnych obowiązuje ogólny trzyletni termin przedawnienia. Wierzyciel, który przekroczy ten termin, nie traci wprawdzie wierzytelności jako takiej, ale sąd na zarzut dłużnika jej nie zasądzi – dłużnik nie jest już zatem zobowiązany do świadczenia. Kluczowe jest więc wiedzieć, kiedy termin przedawnienia zaczyna biec, aby go nie przeoczyć. Moment ten zazwyczaj pokrywa się z wymagalnością długu (gdy dłużnik po raz pierwszy jest zobowiązany do świadczenia). W praktyce nazywa się to dojrzałością roszczenia, czyli actio nata – od tej chwili z reguły liczy się trzyletni termin.
Zwykłe zobowiązania bez ustalonego terminu spełnienia świadczenia
W przypadku większości długów obowiązuje prosta zasada – jeżeli nie ustalono terminu spełnienia świadczenia, wierzyciel może żądać świadczenia niezwłocznie. Zgodnie z § 1958 ust. 2 KC wystarczy, że wierzyciel wezwie dłużnika do świadczenia, a dług staje się wymagalny bez zbędnej zwłoki po tym wezwaniu. Innymi słowy, dług „na żądanie” jest wymagalny natychmiast, nie trzeba niczego wypowiadać ani na nic czekać. Reżim ten chroni wierzycieli – mogą bezzwłocznie zażądać świadczenia – ale jednocześnie motywuje ich do aktywności.
Bierny wierzyciel ryzykuje bowiem przedawnienie, ponieważ zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego Republiki Czeskiej (Nejvyšší soud) trzyletni termin zaczyna biec już od pierwszej chwili, w której wierzyciel mógł zażądać świadczenia. Zastosowanie ma tu zasada vigilantibus iura scripta sunt – prawo sprzyja czujnym. Wierzyciel nie powinien pozwolić, by dług „leżał odłogiem”, lecz powinien działać i w porę dochodzić należności, w przeciwnym razie utraci możliwość ochrony sądowej (zob. znany wyrok czeskiego Sądu Najwyższego sygn. akt 31 Cdo 3125/2022).
Pożyczka na czas nieoznaczony a początek biegu terminu przedawnienia
Do niedawna panowała niepewność (i rozbieżne orzecznictwo) co do tego, kiedy zaczyna się przedawniać prawo do zwrotu pożyczki, dla której nie ustalono terminu zwrotu. Istniały zasadniczo dwa podejścia:
Zgodnie z pierwszym podejściem bieg terminu przedawnienia miał zależeć od najwcześniejszego możliwego momentu, w którym pożyczkodawca mógł postawić pożyczkę w stan wymagalności. Pożyczkodawca mógł wypowiedzieć pożyczkę już dzień po zawarciu umowy (ze zwykłym sześciotygodniowym okresem wypowiedzenia). Teoretycznie pożyczka mogła więc stać się wymagalna już sześć tygodni po jej udzieleniu, a trzyletni termin przedawnienia zacząłby biec bezpośrednio po upływie tych sześciu tygodni, niezależnie od tego, czy wierzyciel faktycznie złożył wypowiedzenie. Zwolennicy tego podejścia argumentowali, że odmienna wykładnia (czekanie na faktyczne wypowiedzenie, zanim zacznie biec termin przedawnienia) pozwoliłaby pożyczkodawcy odsuwać wymagalność, a tym samym początek przedawnienia „praktycznie w nieskończoność”, co byłoby sprzeczne z celem przedawnienia.
Drugie podejście wychodziło z charakteru umowy pożyczki jako długoterminowego stosunku zawartego na czas nieoznaczony. Zgodnie z nim termin przedawnienia nie może zacząć biec, zanim wierzyciel nie dokona niezbędnej czynności prawnej – wypowiedzenia – po której dopiero powstaje roszczenie o zwrot. Dopóki pożyczka nie zostanie wypowiedziana, dług nie jest wymagalny, więc nie ma czego dochodzić przed sądem, a termin przedawnienia nie biegnie. Podejście to podkreślało, że celem przedawnienia nie jest zmuszanie wierzyciela do przedwczesnego zakończenia stosunku umownego, który odpowiada obu stronom. Wskazywano ponadto, że prawo do wypowiedzenia pożyczki ze swej istoty nie może podlegać przedawnieniu – jest to prawo do zakończenia istniejącej umowy, którego ustawa nie ogranicza w czasie. Nie ma sensu, by wierzyciel tracił roszczenie o zwrot jako swoistą „karę” tylko dlatego, że pozwolił pożyczce trwać i nie zakończył jej z własnej inicjatywy.
Nowe orzeczenie Sądu Najwyższego Republiki Czeskiej: wypowiedzenie musi poprzedzać przedawnienie
Pod koniec kwietnia 2025 r. czeski Sąd Najwyższy ostatecznie wyjaśnił tę kwestię. Wielki skład czeskiego Sądu Najwyższego (skład poszerzony) w orzeczeniu sygn. akt 31 Cdo 3263/2024 z dnia 23 kwietnia 2025 opowiedział się za drugim z opisanych podejść. Sąd wyraźnie odstąpił od swojego wcześniejszego wyroku sygn. akt 33 Cdo 3037/2019 oraz podobnych orzeczeń, które zmuszały wierzycieli do „natychmiastowego” wypowiadania pożyczek ze względu na przedawnienie. Nowa zasada brzmi następująco:
W przypadku pożyczek na czas nieoznaczony trzyletni termin przedawnienia zaczyna biec dopiero od chwili, gdy wierzyciel faktycznie wypowiedział pożyczkę i upłynął okres wypowiedzenia, tak że prawo do zwrotu pożyczki stało się dojrzałe (wymagalne). Innymi słowy, decydująca jest data, w której pożyczka po upływie okresu wypowiedzenia faktycznie wygasła, a nie pierwsza data, w której mogła zostać wypowiedziana. Dopiero od tej daty wierzyciel wie, że ma prawo żądać zwrotu (ponieważ dopiero wtedy powstaje po stronie dłużnika obowiązek świadczenia), i od tej daty liczy się termin przedawnienia.
Dopóki pożyczka nie zostanie wypowiedziana, dług nie jest wymagalny, a termin przedawnienia nie biegnie. Wierzyciel nie traci więc swojego prawa tylko dlatego, że pozwoli pożyczce trwać dłużej – wierzytelność nie „przedawni się” wskutek samego upływu czasu, o ile po upływie okresu wypowiedzenia wierzyciel niczego nie zaniedbał. Czeski Sąd Najwyższy podkreślił, że w czasie trwania umowy zobowiązanie jest wykonywane tak, jak strony uzgodniły, i nie można mówić o jakimkolwiek zaniedbaniu praw przez wierzyciela. Celem przedawnienia nie jest zmuszanie stron do zakończenia długoterminowego stosunku wcześniej, niż same tego chcą.
Prawo do wypowiedzenia umowy pożyczki nie ulega przedawnieniu (obowiązywało to już wcześniej, a nowe orzeczenie to potwierdza). Jest to prawo kształtujące, za pomocą którego wierzyciel (lub także dłużnik) kończy stosunek umowny. Nie jest to roszczenie, lecz jednostronna czynność – wierzyciel może złożyć wypowiedzenie nawet po wielu latach i nie ogranicza go w tym żaden termin. Gdyby umowa pozostawała nieaktywna przez wyjątkowo długi czas, do rozwiązania sytuacji niemoralnych lub szykanujących mogą służyć inne instytucje prawne (np. dobre obyczaje), ale przedawnienie wypowiedzenia jako takie nie wchodzi w grę.
Co skłoniło czeski Sąd Najwyższy do takiego rozstrzygnięcia?
Głównym powodem były zasadnicze różnice jakościowe między wypowiedzeniem pożyczki a zwykłym wezwaniem do zapłaty długu. Czeski Sąd Najwyższy szczegółowo przeanalizował, że wypowiedzenia pożyczki na czas nieoznaczony nie można utożsamiać z wezwaniem do świadczenia zgodnie z § 1958 ust. 2 KC. Wypowiedzenie oznacza zakończenie stosunku umownego – kończy zobowiązanie długoterminowe i przekształca je w jednorazowy obowiązek zwrotu przedmiotu pożyczki po upływie okresu wypowiedzenia. Natomiast wezwanie do świadczenia zgodnie z § 1958 ust. 2 KC nie kończy żadnego stosunku umownego, a jedynie powoduje, że istniejący już dług staje się wymagalny.
Kolejna różnica polega na tym, że prawo do wypowiedzenia umowy ma nie tylko wierzyciel, ale także dłużnik (który w przypadku pożyczki nieoprocentowanej może zwrócić pieniądze w każdej chwili). Oznacza to, że biorący pożyczkę nie jest narażony na nieskończoną niepewność, ponieważ może sam zakończyć zobowiązanie (zwracając pieniądze lub składając wypowiedzenie, jeśli np. płaci odsetki).
Krótko mówiąc, pożyczka na czas nieoznaczony jest specyficznym stosunkiem umownym i wymaga specyficznego reżimu przedawnienia. Wielki skład czeskiego Sądu Najwyższego doszedł zatem do wniosku, że wcześniejsza wykładnia, która zmuszała wierzycieli do wypowiedzenia pożyczki w ciągu trzech lat (ewentualnie trzech lat i sześciu tygodni), była nie do utrzymania – w praktyce negowała bowiem sens wypowiedzenia i czyniła z niego prawo iluzoryczne, jeżeli nie zostało wykonane „w porę”. Nowe orzeczenie respektuje natomiast autonomię woli stron, które mogą pozostawić stosunek otwarty według potrzeb, bez pozbawiania pożyczkodawcy możliwości późniejszego odzyskania pieniędzy.
Konsekwencje dla wierzycieli: na co uważać i jak uniknąć ryzyka utraty roszczenia?
Dla wierzycieli z tytułu pożyczek na czas nieoznaczony orzeczenie czeskiego Sądu Najwyższego jest dobrą wiadomością. Oznacza ono, że jeżeli pożyczyli Państwo komuś pieniądze bez ustalonego terminu zwrotu, nie zostaną Państwo „ukarani” za swoją cierpliwość czy wyrozumiałość. Nie stracą Państwo roszczenia tylko dlatego, że pozwolili Państwo, by dług trwał dłużej niż trzy lata.
Państwa prawo do żądania zwrotu nie przedawni się, dopóki nie wypowiedzą Państwo pożyczki i nie upłynie okres wypowiedzenia. Nawet jeśli więc dłużnik po pięciu latach odmówi zwrotu pieniędzy, twierdząc, że „to już się przedawniło”, zgodnie z aktualnym orzecznictwem nie ma racji – jeżeli nie złożono wypowiedzenia i dług nie stał się wymagalny, termin w ogóle nie zaczął biec. Wierzyciele mają zatem w przypadku pożyczek długoterminowych większą pewność prawną.
Uwaga jednak – nie oznacza to, że warto pozwolić pożyczce „spać” w nieskończoność! Praktyczne zalecenia dla wierzycieli pozostają ostrożne:
Pamiętajcie Państwo o pisemnym zabezpieczeniu i dowodach: Im dłużej zobowiązanie trwa, tym trudniej udowodnić jego istnienie i warunki. Proszę pamiętać, że po dziesięciu latach mogą Państwo nie mieć już dokumentów, świadkowie mogą zapomnieć szczegóły itd. Zawsze należy mieć pisemną umowę pożyczki lub przynajmniej pisemne potwierdzenie przekazania pieniędzy. Dotyczy to również pożyczek rodzinnych i koleżeńskich. Adwokaci ARROWS często spotykają się z przypadkami, gdy klient pożyczył znajomemu „na słowo”, a po latach powstał spór, czy chodziło o darowiznę, czy o pożyczkę – takim problemom można zapobiec jasną umową.
Rozważcie Państwo ustalenie terminu lub planu spłaty: Jeżeli wiedzą Państwo, że chcą odzyskać pieniądze na przykład w ciągu pięciu lat, lepiej wskazać to bezpośrednio w umowie. Sztywno określony termin wymagalności z jednej strony uruchamia bieg przedawnienia od tej daty, z drugiej zaś daje obu stronom jasne oczekiwania. W przypadku pożyczki na czas nieoznaczony bez wypowiedzenia nie mają Państwo żadnego konkretnego terminu, co może prowadzić do złudnego poczucia, że „nie ma pośpiechu”. Sytuacja dłużnika może się jednak z czasem pogorszyć (może popaść w problemy finansowe lub stać się niewypłacalny), a wierzyciel, który długo czekał, ostatecznie niczego nie odzyska. Dobrze sporządzona umowa zapobiega tym ryzykom.
Monitorujcie Państwo swoją pożyczkę w czasie i komunikujcie się z dłużnikiem: Nawet jeśli nie mają Państwo sztywnego terminu wymagalności, warto przygotować wewnętrzny plan. Na przykład po pewnym czasie (choćby po dwóch lub trzech latach) należy ponownie ocenić, czy kontynuowanie pożyczki jest pożądane. Czy dłużnik nadal jest w stanie płacić? Czy nie pogorszyła się jego wiarygodność kredytowa? Czy nie nadszedł czas, by ostrożnie zapytać o zwrot lub formalnie wypowiedzieć umowę? W przypadku pożyczki nieoprocentowanej nic nie stoi na przeszkodzie, by dłużnik zwrócił pieniądze w każdej chwili, mogą go więc Państwo do tego zachęcić. Ważne jest, by nie tracić kontaktu i mieć rozeznanie w sytuacji.
Jeżeli zdecydują się Państwo wypowiedzieć pożyczkę, należy zrobić to prawidłowo: Wypowiedzenie umowy pożyczki powinno co do zasady mieć formę pisemną (zaleca się to ze względów dowodowych, nawet jeśli ustawa w przypadku pożyczek zawartych ustnie wprost tego nie wymaga – zawsze jednak lepiej na piśmie). W wypowiedzeniu należy wskazać umowę, datę przekazania pieniędzy, zamiar wypowiedzenia umowy i dać dłużnikowi sześć tygodni na zwrot pieniędzy (o ile nie uzgodnili Państwo innego okresu wypowiedzenia). Termin zaczyna biec z dniem doręczenia wypowiedzenia dłużnikowi, dlatego należy wysłać je listem poleconym lub doręczyć w inny możliwy do udowodnienia sposób. Po 6 tygodniach dług staje się wymagalny i zaczyna biec trzyletni termin przedawnienia – w tym czasie należy wnieść pozew, jeżeli dłużnik nie zapłaci dobrowolnie.
Ryzyko dla dłużników
Wspomnieliśmy o korzyściach dla wierzycieli, ale trzeba wskazać także odwrotną perspektywę – dłużnik nie powinien liczyć na przedawnienie, jeżeli pożyczył pieniądze bez określonego terminu zwrotu. Obecnie jest pewne, że taki dług przedawni się dopiero trzy lata po faktycznym wypowiedzeniu, więc dłużnik nie może zakładać, że zobowiązanie z czasem „wyparuje”. Jeżeli są Państwo w pozycji dłużnika i mają długoterminową pożyczkę, rozsądnie jest albo spłacić ją jak najszybciej (zwłaszcza jeśli jest nieoprocentowana), albo uzgodnić z wierzycielem jasny plan. Unikną Państwo w ten sposób nieprzyjemnej niespodzianki, gdy po wielu latach otrzymają Państwo wypowiedzenie i będą musieli w pośpiechu zdobyć całą kwotę.
Podsumowanie
Problematyka przedawnienia pożyczek pokazuje, jak ważne jest prawidłowe skonstruowanie umów i pilnowanie kluczowych terminów. W naszej kancelarii adwokackiej często spotykamy klientów, którzy z powodu niejasnych umów lub bezczynności niemal stracili swoje wierzytelności.
Nasi adwokaci w ARROWS na co dzień zajmują się tą problematyką – śledzimy aktualne orzecznictwo (takie jak wspomniane orzeczenie czeskiego Sądu Najwyższego) i pomagamy klientom tak konstruować umowy i strategie windykacyjne, aby uniknęli utraty roszczeń z powodu źle uregulowanej wymagalności lub pominiętego wypowiedzenia.
Oferujemy analizę prawną Państwa umów – sprawdzimy, czy w Państwa pożyczkach lub innych zobowiązaniach nie kryje się ryzyko przedawnienia. Przygotujemy dla Państwa indywidualną strategię: na przykład harmonogram działań, kiedy dochodzić roszczenia, kiedy złożyć wypowiedzenie lub pozew, aby mieli Państwo pewność, że nie stracą swoich praw. Przypilnujemy wszystkich terminów, będziemy je za Państwa monitorować i w porę podejmiemy niezbędne kroki.
Dobra umowa i czujność wciąż pozostają najlepszą obroną. Jeżeli nie są Państwo pewni, czy Państwa umowy odpowiadają najnowszym zmianom w prawie, albo potrzebują pomocy w odzyskaniu dawno nierozliczonej pożyczki, prosimy o kontakt z naszymi ekspertami. W ARROWS chętnie pomożemy Państwu chronić Państwa roszczenia i znaleźć najskuteczniejsze rozwiązanie – zanim będzie za późno.
Państwa bezpieczeństwo to nasza troska.
Autor artykułu:
Uwaga:
Informacje zawarte w tym artykule mają wyłącznie ogólny charakter informacyjny i służą podstawowej orientacji w problematyce według stanu prawnego na rok 2026. Choć dbamy o maksymalną dokładność treści, przepisy prawne i ich wykładnia zmieniają się w czasie. Jesteśmy kancelarią adwokacką ARROWS, podmiotem wpisanym do Czeskiej Izby Adwokackiej (Česká advokátní komora) (nasz organ nadzoru), a dla maksymalnego bezpieczeństwa klientów posiadamy ubezpieczenie odpowiedzialności zawodowej z limitem 350 000 000 CZK. W celu weryfikacji aktualnego brzmienia przepisów i ich zastosowania do Państwa konkretnej sytuacji niezbędny jest bezpośredni kontakt z kancelarią adwokacką ARROWS (konsultacja@arws.cz). Nie ponosimy odpowiedzialności za ewentualne szkody powstałe w wyniku samodzielnego wykorzystania informacji z tego artykułu bez uprzedniej indywidualnej konsultacji prawnej.

